Gepubliceerd: 29 december 2025

Hits: 205

Op tweede kerstdag was het terug kraakhelder.
Alle Jupitermateriaal opgesteld, de Maksutov 18cm en de Neptunus kleurcamera (what is in a name), en koud was het ook :
Bergschoenen, stapsokken, lange onderbroek, lange broek, skibroek, thermisch onderlijfken, fleece, bergdonsvest, buff en muts. Zo koud was het.

Mijn planeetopnamens gebeuren ter plaatse onder de hemel (oehoe passeert dan al eens in de verte) en dan zit je niet zo graag in zwembroek.

Drie keer een lang eind buiten gezeten tot het toch wat te koud werd en er even moest opgewarmd worden aan de houtkachel. lekker lekker.

Iets na elf begon de laatste sessie, dacht gewoon een paar filmpjes te maken en dan alles toe te doen. Maar zag ik daar de rode vlek niet opdoemen ? Wat langer blijven zitten, het voelde opeens zo koud niet meer aan, en telkens filmpjes gemaakt van twee minuten.
Van ongeveer elf uur tot kwart na twaalf. Dan was het genoeg geweest.

Van elk filmpje compileer je dan één enkele foto, en al die foto's zet je dan netjes op een rij om er een gifje van te maken. 

Zoiets dus :



Je kan in feite mooi zien dat halverwege het filmpje het beeld net iets scherper wordt : zo rond kwart voor twaalf was de hemel net iets stabieler dan ervoor of erna. Dat duurde in feite maar een minuutje of tien.

Nog even het would be beeldje met het meeste detail er op.
Je kan mooi zien dat er uit de grote rode vlek er een soort van stormpluim komt die een gans eind te traceren is. Er zijn al jaren geweest dat die pluim aan de onderkant van de vlek zat.
Rare jongens, die vlekken.

Vele kleine witte stormen zijn ook te vinden, en dan een hoop extra banden buiten de twee basis banden die je altijd wel mooi kan zien.


Ikke content met het resultaat.

Maar, toen gaf Joost aan dat het misschien wel de moeite zou zijn om een drizzle 1.5 toe te passen omdat het beeldje het waarschijnlijk wel zou toelaten.
Dat is een techniek om de planeet groter te maken. 

Zo gezegd, zo gedaan :



Meer moet dat niet zijn.